به جز حضور تو
هیچ چیز این جهان بیکرانه را
جدی نگرفته ام
حتی عشق را ...

پی نوشت : خوش آن دمی که در آیی به صد کرشمه و ناز

خجسته است این روز .

کسی چه می داند
شاید، این قدر
همدیگر را دوست نمی داشتیم
اگر از دور
به تماشای روح هم نمی نشستیم .
کسی چه می داند
اگر آسمان ما را جدا نمی کرد
شاید، این قدر
به هم نزدیک نبودیم !

(ناظم حکمت)

                        گره بر پنجره خانه تو می بندم

                       تا مگر لطف تو تعبیر کند رویا را

صبور باید بود !
چون گنجشک ها ،
نشسته بر شاخه ای بلند . . .
غمگین !
هوا سرد است اما
لحظه ی پرواز
نزدیک است . . .

هر روز

با عبور دیده ی تو

فاصله ها را

طلوعی دیگر است !

آبی ِ روشن می نشانی

به هزار سراب ِ تشنه . . .

کوه ها

به قامت تو استوارند . . .

خار نیست به تن کویر کبود !

-  سبز می شود . . .

بهار ،

به یک نسیم مژه بر هم زدنت . . .

تب تابستان ،

خون خزان و

زاری زمستان را . . .

بهین بهار تویی .

هر شب ستاره می فشانی

در دل تیره ی آسمان . . .

ماه از فروغ مردم چشم تو

روشن است .

التهاب جاده را

دست آرامش تو

طنین ترنم می بخشد . . .

شب شعر ،

شور شراب و

شعله شمع را

مستی و هستی

تویی !

بهارم و قرارم !

از چه

روز و شب

تنها مرا

به خیال و خواب

وا می گذاری ؟!

خداوند عمر بسیار به ایشان عطا نماید

لینک دانلود آنرا در زیر قرار میدهم .

درود

دانلود زبان آتش

مگر

غبار ِ آلوده ی این همه ناباور ِ خیال

می گذارد

دمی

بی پرده

ببینمت ؟!

با گریه می نویسم
از خواب
 با گریه پا شدم
 دستم هنوز
 در گردن ِ بلند ِ تو
 آویخته ست
 و عطر ِ گیسوان ِ سیاه ِ تو
 با لبم
آمیخته است
دیدار شد میسر و ...
 با گریه پا شدم

( سایه )

وقتی که " عشق "

در پس این فصل گم شود . . .

دیگر چه سود

گل به گلستان و ماه ِ شب ؟!

 - حتی . . .

نسیم سوزدت و

خار ِ ره شوی !

بی " عشق "

شب . . . کویر و

آب

چه بی تاب می شود !

در این " خزان عشق "

و

" زمستان بی وصال "

از دیده ، خواب و

از دلت ، آرام

می رود !

گویند : " تیر و شیر و سر ِ سنبلان ِ گرم " ،

عاشق ترت کند از باغ ِ پر بهار !

- بی " یار " و بی " نگار "

یک خرمن ِ خیال ،

اندوه سرد بر لب دلداده می شود !

این فصل ِ بی تو را

تقویم عمر من

چه غریبانه سر کند . . .

 (این شعر از دفتر دوستی به سرقت رفته است )